Dopper
Zes maanden op het brandmarketingteam van Dopper: van B2B-sales en marktonderzoek tot visual merchandising, een distributeurstoolkit, en een spel dat ik bedacht en draaide op een festival in Parijs.
Gemeten
- 900+
De opdracht
Dopper verkoopt een hervulbare fles. Het argument ervoor verandert nauwelijks van de ene ruimte naar de andere en bijna al het overige wel: een inkoper wil volumes en marges, een distributeur wil materiaal in een taal die zijn markt leest, een winkelbezoeker wil een schap dat klopt, en een festivalpubliek wil iets te doen hebben.
Zes maanden op het brandmarketingteam betekende aan meerdere daarvan tegelijk werken in plaats van je in één ervan vastbijten. Dat is het nuttige aan een stage bij een bedrijf van deze omvang, en de reden dat het werk hieronder niet in één vakgebied past.
Wat ik deed
B2B-sales en marktonderzoek, aan de commerciële kant van een merk dat de meeste mensen als consumentenproduct kennen. Visual merchandising voor de limited editions, zodat de seizoensdrops op het schap als één reeks lezen en niet als een schap met vreemde flessen. En de Distributor Toolkit, met gelokaliseerd materiaal, zodat partners in andere markten het merk zelf konden draaien in plaats van voor elk item bij Haarlem aan te kloppen.
Water Pong, op We Love Green
Frankrijk was de markt waar het merk zichzelf moest introduceren in plaats van iemand ergens aan te herinneren, en de stand op We Love Green in Parijs stond er om dat te doen. Daarmee is de opdracht naamsbekendheid, en dat is het vaagste wat een marketingteam kan krijgen: het is echt, het doet ertoe, en aan het eind van een weekend kan niemand je er iets van laten zien.
Een festivalpubliek maakt dat eerst moeilijker en dan pas makkelijker. Ze zijn het al met je eens over hervulbare flessen, en instemming kost niets: die is bij het volgende optreden vergeten. Wat de stand nodig had was geen bijval. Het was dat mensen iets achterlieten.
Dus bedacht ik Dopper Water Pong en draaide het ter plekke, het hele festival lang. Gooien op bekers is een festivalidioom dat mensen al kennen, dus er hoefde niets uitgelegd te worden voordat er gespeeld kon worden, en het argument voor hervullen werd gemaakt door de fles in de hand van de bezoeker en niet door iemand met een klembord. Het gaf de stand ook een rij, en een rij is zijn eigen reclame.
Wat er veranderde
Ruim 900 mensen op We Love Green schreven zich in voor de nieuwsbrief. Een adres waar je toestemming voor hebt is meer waard dan een weekend aandacht, want het is het deel dat maandag nog bestaat. In een markt waar het merk vrijwel bij nul begon, is dat het verschil tussen gezien zijn en terug kunnen komen.
Wat er daarna met die adressen gebeurde was niet aan mij om te meten, dus er staat hier geen omzetcijfer. Ik bedacht het spel en draaide het, als stagiair op een merkteam. De stand was van het team en het getal ook.
